Az Okunanlar

Kelimeler eksik;
Kelimeler cılız...

”İstanbul Kokulu Yarim”
15 Temmuz 2007

Dün gece kız kulesini seyrettim
İstanbul�un bilmediğim kıyısında köşesinde bir yerde�
Karanlık suların tam ortasında bir fener gibi
Karadan ayrılmış yalnızlığa alışmış�

Hafif meltem vardı nemli havada
Saçlarımı okşayan elini hissettim
Rüzgar kokunu dağıtıyordu etrafa
Ne yalan söyleyeyim dilber;
İstanbul sen kokuyordu
Sen İstanbul�

Dalgalar gidişinden pek memnun değildi ki;
Sert vurmaya başlamışlar kıyının yosunlu kayalarına
Dalgaların arasında taş sektirdim
Başarılı olamasam da soğuk havada içim ısındı
Seninle az yarışmamıştık taş sektirmede
Her defasında yenilsem de;
Beni teselli etmek için
Boynuma sarılırdın�

İstanbul kokulu yarim
Denizde gözlerindi
Gözlerinde deniz�
Sende İstanbul�dun
İstanbul�da sen�